Donderdag was overwegend een reisdag met de Greyhound, ongeveer 600 km afgelegd en met 50graden vertrokken uit AliceSprings (northern territories). Naarmate we zuidelijker kwamen veranderde het weer, het werd bewolkt en 100 km voor Coober Pedy (south australia) was er een enorme stortbui met harde windvlagen. De busdriver moest een paar keer stoppen omdat we te veel wind vingen. Ik zag een kleine cycloon: het rode zand draaide als in een kolk omhoog en verwaaide hoger. OVerigens was het een zeer comfortabele bus, beter dan die tourbussen die ik tot nu toe had. Bij Coober Pedy klaarde het op en was het droog. ZEer bijzonder dorp, een mijnplaatsje waar ze Opalen vinden. Overal zijn er kleine heuveltjes te zien van uitgegraven zand. Morgen ga ik zo'n mijn van binnen bekijken. HEt schijnt dat het een 1-persoonsmijn is. En het mooiste is dat ik een bed besproken heb in een Underground motel Radeka. Omdat Coober Pedy het midden inde dessert is, wordt het wel es heel erg heet en zijn de mensen holen gaan graven in de rotsbodem en daar wonen ze. Er zijn zelfs ondergrondse kerken. Bij John's pizza kwam ik de busdriver tegen en heb ik samen met hem gegeten. De klok loopt hier weer een uur voor tov NT, en het is dus te vroeg om naar bed te gaan en ik zit lekker buiten in de avondkoelte bij Radeka. Vrijdag eerst gewandeld naar de big Winch, een uitzichtpunt, maar blijven hangen bij de small winch. Hier is een kunstenaar aan de gang gegaan met oude filmattributen, uit ground zero/madmax/ pitch black?? die hier indertijd zijn opgenomen. HEt zag er heel geweldig uit. Dit geeft me weer zo'n goed gevoel, dit stond weer niet in de boekjes en is dan weer zoveel leuker omdat deze site gewoon van scrap is opgebouwd. Heerlijk. Vooral de white man totem is grappig, Tja de walkway naar het dorpje was afgesloten, dan toch maar over het muurtje geklommen en deze route genomen. HElaas was de route onderaan de heuvel ook afgesloten en moest ik over een muurtje van golfplaat klimmen. In het dorpje de verschillende winkeltjes afgestruind op zoek naar mooie oorringen met opaal, maar het is allemaal wat gewoon en van hetzelfde. De tour begon om 1 uur, eerst een route door Coober PEdy en de eerste stop was de kerk. De kerk was ook in de rots uitgehouwen, eerst handmatig en het altaar met een machine. was op een kerkhof waar twee local hero's liggen. Over de golfcourse gereden, en op de golfcourse is geen sprietje gras te bekennen. Allemaal steentjes en zo nu en dan zie je een vlaggetje in een donkere cirkel. Dan gaan we op weg naar een gebied waar een locale Harry in een grot woonde en allerlei rotzooi spaarde en bewaarde, voornamelijk rommel op het niveau van bier en tieten. Op naar het mijngebied ten oost, west en noorden van Coober Pedy. Nou dit was een stuk interessanter. JE kunt een lot, stukje grond van 50 x 50, kopen, en gaan graven. HEt mijnenveld is bezaaid met heuveltjes uitgegraven zand en stenen en een loodrechte schacht, soms 30 meter, naar beneden. Waar de heuveltjes het dichtst op elkaar staan en de graafmachientjes staan, wordt het meest opaal gevonden. Wij mochten ook even zoeken op de afvalhopen en een enkeling vond misschien een splintertje opaal, te klein om iets mee te doen. Maar toch het idee is leuk. Toen Stuart Highway weer op richting Breakaways. De naam zegt het al; de grond is helemaal wegge-erodeerd; alleen de harde kernen zijn overgebleven en lijken nu bergen met een platte bovenkant. Verderop kwamen we bij een voormalige inlandse zee. De bergen hier, de tweehonden ofwel de salt en pepperbergen gezien, zijn ook voormalige eilanden in de inlandse zee, die nu is opgedroogd. Hier zijn op de zeebodem heel veel fossielen gevonden. Jammer dat je nu niets meer mag oprapen. Dan langs het dogfence terug naar Coober PEdy. HEt dogfence is het langste hek ter wereld (ca 2500 km?) en het houdt Zuidoost Australie vrij van de dingo's. De schapen kunnen nu vrij rondlopen aan de goeie kant van het hek. MEt de bus van 20.30 uur naar Adelaide. Hele nacht gereisd en om 7.15 uur in Adelaide. Ik kon pas om 13.00 uur inchecken en ben de stad ingegaan om te ontbijten. Ik heb de botanic gardens bekeken wat heel erg mooi was. t was een eind lopen, maar het was echt een verrassing, een mooie lelie tuin en vijver en leuke terrasjes, een tropische kas, iets met cactussen enz. Daarna met de gratis bus een rondje door Adelaide gereden om me wat beter te kunnen orienteren. bij de visitorcenter geweest en weer een hoop papierwerk gekregen, waarvan de helft weer weg gaat. het is hier heerlijk weer, rond de 20 a 25 graden. Dat kan ik goed aan. Na de middag weer naar het centrum gelopen en naar het migration museum geweest, erg indrukwekkend om te zien welke mensen en waarom hienaartoe vertrokken zijn of bijna hiernaartoe gehaald zijn , toen Australie weer mensen nodig had. Sushi gehaald en een uur geslapen. Ik was zo moe van het rondlopen en van de busrit dat ik dit echt nodig had. Ik lijk wel oud.