Zaterdag in Melbourne, eerst maar es met het gratis trammetje naar het visitorcenter. Mijn plan voor de komende dagen daar geregeld. Ergens echte espresso gedronken in een gebouw wat in de stijl van de nieuwe zakelijkheid is gebouwd. De espresso was voortreffelijk en goedkoop. MElbourne doet me echt wel aan een europse stad denken. Veel historische gebouwen maar ook heel veel moderne gebouwen. Het citycentrum is vrij groot. MEt de tram (circle loop) heb ik de hele ronde gemaakt en beetje een idee gekregen van wat er allemaal te zien en te doen is. Op de federationsquare was een ecomarket aan de gang met muziek en allemaal kraampjes met bewust omgaan met energie, aarde, climatechange, vegetarisch etc. HIer heb ik een Ki-energy behandeling gekregen van een Koeaan en ik voel me weer helemaal gerevitalised. Gelunched bij time-out op het terras. De brug over de rivier de Yarra overgestoken en langs de verschillende roeiclubs gewandeld, via een andere brug weer terug. Het was zo ontzettend warm dat ik terug ben gegaan naar de hut gedoucht en in de wind ben gaan zitten. PIzza bier en rodewijn voor 15 aud gehaald, wie zei er dat Oz duur is? MEt je yhacard krijg je die voordeeltjes gewoon. Zondag, nog een topdag in MElbourne! MET het trammetje naar Flindersstreet Station en van daaruit te voet naar de Botanic Gardens. Echter ik kwam eerst langs het National Gallery Victoria, een museum voor moderne kunst, ten zuiden van de rivier de Yarra. Hier een bijzondere expositie bezocht van Ron Mueck, een kunstenaar die beelden maakt van mensen van polystyreen, fiberglas en nog meer kunststofachtige materialen. De beelden zijn buiten proportie en zeer realistisch, confronterend en soms zelfs walgelijk, niets verhullend. zie de foto's op picasa. Hij is ook in het FransHalsmuseum in Haarlem geweest. De permanente tentonstelling was ook de moeite waard, maar gewoon. Via het Main Domain, een park nar de Shrine of remembrance. Een enorm groot gebouw ter nagedachtenis aan de gestorven soldaten uit Victoria bij Gallipoli in de 1e wereldoorlog. Nou dat waren er nogal wat. Een imposant gebouw en geen vrolijk geheel, maar wel lekker koel. Dus maar weer snel naar buiten en uiteindelijk in de botanic garden beland en daar rondgesjokt, want het was erg warm. Bij de tearoom natuurlijk mezelf getrakteerd op koffie met heerlijk notengebak, de tweede van vandaag! Verder gesjokt naar het flowercraft cottage; hier maken oude dametjes prachtige dingen van bloemen en planten, zoals gevlochten mandjes, geschept papier met bloesemblaadjes, lavendelzakjes, en droogboeketjes enz. NOg lekker in de schaduw gezeten en in slaap gesukkeld. Ik lijk wel oud, maar vannacht slecht geslapen van wege de hitte. Langs een ander modern theater via de southbank terug. Bij de Eureka Skytower de lift omhoog genomen in 36 sec., naar de 88 verdieping. Geweldig uitzicht over Melbourne en omgeving. Veel gebouwen herken ik inmiddels en ook de cricketground en de Australian open tennis courts. Mijn hostel is maar een 5 verdieping hoog gebouw en dat kan ik dus niet zien. Op het terras nog beter uitzicht, want geen glas ervoor maar gaas. Het is ook nog mogeijk om the Edge te doen: dit is een kubus van 9 m2 die drie meter uit het gebouw schuift en dan kijk je door de glazen vloer heen 300 meter naar beneden. DIt heb ik niet gedaan. De southbank is een gezellige boulevard langs de rivier en is vol met restaurantjes in de zon. Terug naar de hut en takeaway halen denk ik. Het prijsverschil is te groot.

Dinsdag een tour door Melbournecity met de GreeterService. Dit is een organisatie van vrijwilligers die in Melbourne wonen en die een tour door Melbourne city doen op verzoek en naar de interesse van de bezoekers. Mijn idee was om wat meer over de architectuur van de historische en de moderne gebouwen in Melbourne. De gids nam ons (2 duitse meisjes en 1 maleisische) mee langs de gebouwen aan de zuidkant van de rivier waar is al geweest was. Maar ook vertelde hij over de geschiedenis van Melbourne en de ontwikkeling van Melbourne vanaf 1835. Eerst met de schapenboeren die hier kwamen en toen de goldrush. MEt de goldrush en de enorme toestroom van mensen werd MElbourne rijk en nam de bouw van huizen, gebouwen, stations, railways, immigratiekantoren, winkelcentra ed toe. Eerst waren het engelse architecten die net zo bouwden als in e UK en later wilde de MElbourners ook mooiere gebouwen hebben zoals in Milaan en Rome. De gids nam ons mee langs de bankgebouwen, de shoppingcentra van toen, de gevangenis, de statelibrary, kleine steegjes met eet- en drink tentjes, wat streetart (wij zouden het graffity noemen) en dat allemaal in 3 uur. HEt was fantastisch. Daarna heb ik op het federationsquare geluncht en daarna mijn babage opgehaald en met de skybus naar Tullamarine, the airport, om naar Perth te vliegen, waar Ronald op me staat te wachten. Zo kunnen we weer 3 a 4 weken samen doorbrengen aan de Westkust van Australie. Tot gauw!

Ha beste mensen, Ik ben alweer een paar dagen in Melbourne. Eigenlijk is het hier heel leuk, maar dit is weer een van die kritische dagen, waarop ik ga twijfelen en onrust ga voelen. Zal ik hier nog een weekje blijven of neem ik de bus naar de volgende plaats, Canberra. Eigenlijk zit mijn reis erop en kan ik naar huis. Alleen eerdere vluchten zijn allemaal vol geboekt dus er zit niets anders op dan nog even in Aus. te blijven en er het beste van te maken. De laatste foto's kun je zien op: picasaweb.google.com/prinsenanita/AustralieFebr2010 Tot gauw Anita

Dinsdag in Canberra was weer een succes: eerst met de bus richting GovernmentHouse maar ik bedacht me en stapte uit bij de National Gallery. Hier was een prachtige tentoonstelling over het postImpressionisme en de schilderijen waren geleend van Musee d'Orsay uit Parijs. Er hingen werken van Cezanne, Bernard, Gauguin, van Gogh, Pisarro, Denis en nog een aantal beroemde namen. Wat ben ik blij dat ik in Europa woon en gewoon naar Parijs kan gaan als ik zo'n tentoonstelling wil zien. De tentoonstelling was in de verlenging met ruim twee weken en nog steeds dromden de Ozzies het museum in. OOk de vaste collectie van de GAllery was echt de moeite waard. The National Gallery is gelegen in het deel van Canberra ten zuide van het meer waar ook het government huis is en de ambassades en ministeries zijn. Ik was de bushalte kwijtgeraakt dus ik wandelde door de wijk heen. Dit was niet zo'n hoogtepunt want tussen de enorme gebouwen en rustige straten en volle parkeerplaatsen en weinig mensen bij de weg, voelde ik me wel wat verlaten. Het GovernmentHouse was de volgende stop, het ligt op een heuvel en je kunt het al van verre zien. Het was me niet gelukt om er lopend te komen maar met de bus lukte het gelukkig wel. Gedeeltelijk om het gebouw gelopen en toen naar binnen en met de lift omhoog. Na fouillering was het binnen vrij toegankelijk tot op zekere hoogte. MEt de lift verder omhoog en zo kwam ik buiten op de heuvel uit met 360 graden uizicht over Canberra. Recht ertegen over aan de andere kant vanhet meer staat een ander monument, het War Memorial: welke australische stad heeft dat nu niet. Het GovernmentHouse zag er ruim en licht uit. Terug in de city wat goedkoops gegeten en een fles wijn gekocht voor s avonds. Ik ben van plan om hier wat langer te blijven dan ik dacht.